Hristiyanlara göre üçlü birlik(teslis) inancı İsa Mesih in önemle vurguladığı bir gerçektir. İznik konsilinde kabul edilmemiştir. Zira bu öğreti İncil'de vurgulanır. İncil'in yazımı ise M.S. 100 yılına kadar tamamlanmıştır. İznik konsili ise M.S. 325 yılında yapılmıştır. İznik konsilinde zaten var olan öğreti "resmileştirilmiştir".

Tevhid'te Teslis'in açıklaması Kutsal Kitap ayetlerini iyice inceleyerek yapılır yoksa kutsal kitap ta "Kutsal Kitap" kelimesi olmadığı gibi "Teslis" kelimesi de yoktur. Açıklaması şu şekildedir:

İsa "Baba" ile aynı kişi değildir fakat aynı özdendir, İsa bedensel olarak insandır fakat Tanrı doğasına sahiptir çünkü Tanrı ile aynı özdendir Aslında İncil İsa nın yani "Söz"ün insan bedenine yüklendiğini insan özünü için kendini "Baba" dan hatta "melekler" den küçük gördüğünü kendisini küçülttüğünü açıklar) fakat üzerinde durulması gereken nokta mesih İsa ile Tanrı aynıdır... Mesih İsa, Tanrı nın bir "kelimesi"dir (kelam) bu anlamda isa mesih yaşayan vahiydir. Bu "yaşayan vahyin" "insan olup aramızda yaşadığına" ve "bilinçli" olduğuna inanılır. İsa mesih %100 Tanrı olmasının yanında %100 insandır.

"Flp 2:7-8 Ama YÜCELİĞİNDEN SOYUNARAK kul özünü aldı ve insan benzeyişinde doğdu. İnsan biçimine bürünmüş olarak ölüme, çarmıh üzerinde ölüme bile boyun eğip kendini ALÇALTTI"

Hristiyanlara göre tanrılığın içinde birbiriyle aynı olmayan ama tanrı dan da farklı olmayan üç bilinç merkezi vardır:

1)Tanrı nın özü (Baba)

2)Tanrı nın kelamı (İsa-Oğul)

3)Tanrı nın ruhu (Kutsal Ruh)

Üçlü Birlik öğretisi bazı Tanrı bilimcilerin veya konseylerin icadı değildir eski inançlardan da alınmamıştır. Üçlü Birlik ile ilgili verilen örnek ve benzetmeler her zaman için hatalı ve kusurlu olacak ve aynı zamanda Tanrı'yı tam olarak anlatamayacaktır fakat sadece düşüncemizde bir fikir oluşturabilmesi adına Üçlü Birliği doğadaki bazı unsurlara benzetirsek.

Tanrı nın kendi zatı yani kişiliğinin özü veya kendi karakteri vardır. Tanrı nın karakteri önce kendi düşüncesinde sonra da sözlerinde yansıyor. Sözler düşüncede oluşuyor...denilebilir ki sözler düşüncede doğuyor düşüncenin "sonucu" veya "Oğlu"dur. Bu açıdan düşünce de sözleri meydana getiren "kaynak" olarak sözlerin "Babası" olur.

Düşünce ve sözler yerine "Baba" ve "Oğul" sözcükleri geçebilir."Baba" Tanrı nın özü,"Oğul" ise tanrı nın özünde oluşan söz anlamına gelir
buna göre Kutsal Ruh da Tanrı nın "etkinliği"dir ,tıpkı bir su pınarında kaynak,su ve akıntı olduğu gibi.. dolayısıyla Tanrı'nın

1)özündeki düşünceye "Baba",
2)bu düşüncenin ifadesine "Oğul",
3)bu ikisinin etkinliğine "Kutsal Ruh" denir

Tıpkı insan,düşünceleri,ifadeleri ve hareketleriyle var olduğu gibi...düşünceleri içinde gizli kalıyor kendi bilincinin özüdür...insanın kendisi ve düşüncelerinin aynı şey olması gibi. insanın ifadeleri ondan çıkıyor,kişi ve ifadeleri hem birbirinden ayrılıyor hem de farklı şeyler değildir...

Şu ayet bize konu hakkında fikir verebilir:

"Rom 1:20 Dünyanın yaratılışından beri, TANRI'NIN GÖRÜNMEYEN NİTELİKLERİ, yani sonsuz gücü ve Tanrılığı, O'nun YAPTIKLARIYLA anlaşılarak açıkça görülüyor. Bu nedenle özürleri yoktur. "

Tanrı Kutsal Kitap ta defalarca söylendiği gibi "tek"tir.